Home / Cianties, acorc y notes

La osc del molin

Desćiaria pdf
Idiom: Fascian
Interpret: Marascogn
Ann: 1998
La osc del molin
L era d'istà, jà i egn che tenc no à cognosciù
e tenc à desmentià percheche i à volù.
Giö me i recorde amò chi dì semper seregn:
l’era demò te l'aria n bon odor da fegn,
e n bombolò de au rompiva la gran pasc...
Na dì con mio au me n jive enfin tal Masc
o fin sa le Crepate o del Noder dò int rif
a me jiar sote sto alber che é amò vif.
Ma da spes l’au ta molin l se fermava.
Laoita le velge rode me ciantava:

Fantolin, fantolin
che tu vegne a sto molin
che tu varde contra l ciel
per te semper net e bel!
Tu es enseghit te l'aisciuda
dut cor pian e nia se muda;
mai per te vegne l’uton.
Noi sion velge, prest se n jon.

Entant da rif l'istadela se levava,
ju dai vègn l'èga ciantan la se n crodava.
Fosc, spian jà mesc inant na stagion burta
pavei, au e tavegn laorava a urta
del pra fora de duc i fiores a binar.
L sol, pian pian, se arvejinava al Latemàr.
De rif dojù chel gran filar de onees
n pec e n laresc vardava come rees.
L’au zenza dir na parola l me vardava;
da int da el sto velgiat fosc l pensava:

Fantolin, fantolin
no te n jir da sto molin,
varda semper contra l ciel
che te augure net e bel.
En tel cör te reste aisciuda
e l’invern che dut cant muda
sie per te demò n uton!
noi sion velges, prest se n jon.

Chiet, chiet amò canche l’era 'nter le lum
e dai ciamign de nosce pere ciase l fum
come da triboi te l'aria se spaneva
e a ogni menut la not se fajea greva,
giö me n stajeve 'ncantà apede le rode
leà da valch che vencer no tu pode.
Ca de 'lgejia vegniva l son de l'Aimarìa
se 'njegnava l molinèr l'èga a tor via;
ma, ferme, le rode morte no pareva;
de mile goce l degorer me dijeva:

Fantolin, fantolin
no te n jir da sto molin!
Varda sù, l’é sto nosc ciel
pien de stele amò più bel!
Noi crodon te roia scura
ma la vita istesc la dura.
Ence se de not pausson
doman bone amò vegnon...

L’é passà i egn e tante robe l’é cambià;
l viver moderno la pasc l ne à costà;
se l’é stat ben o mal segur no pode dir,
l’é vera che duc coi tempes cognon jir…
Le velge rode da muschie le é crodade,
con salèe e con vègn i le à brujade
e co le mole de piera i à fat n mur…
Ma cò ge pense, ve jure che segur
de chel molin, ence ades che l’é jà uton,
se l’é propio dut chiet, me sente sta cianzon:

Valantin, Valantin
no tu es più vegnù al molin!
Se tu varde su en tel ciel
no te par nince più chel;
L’é passà da n pez l'aisciuda,
dut se cambia, dut se studa…
Canche l’é passà l uton,
se no inant, duc chenc se n jon…


parores clef

molin (1) passà (7) natura. sajon (1) mudamënt (6)
Sce chest cuntenut ne essa nia da vester chilò o sce al é velch de fauz, preibel scrivedenes: info@ulg.it
;